Categorie: updates

Vandaag woensdag 1 februari 2023, we zijn reeds meer dan 1 week op Zambiaanse bodem. Anoek valt elke dag… van de ene verbazing in de andere. Elke dag een beetje mijmeren aan de ontbijttafel met de dagelijkse toast, confituur, een kopje lekkere koffie en een eitje. Elke dag weer met volle goesting vertrekken, gepakt en gezakt en het hoofd vol plannen, ideeën en bakken energie!

Deze ochtend bij aankomst in Linda Community school verzamelen we samen met andere vrijwilligers vele spullen die we straks zullen meenemen op onze ‘Home Visits’. Dit is een heel waardevolle trip: Cathy, headteacher, bezoekt maandelijks huisjes, hutjes om wat sociaal contact, sociale controle/hulp aan te bieden. Zoals we reeds geschetst hebben, komen op Linda een 670-tal kinderen naar school waaronder meestal wezen. Tijdens de home visits krijgen we inkijk in de leefomstandigheden van deze kinderen. Voor velen is de school hun enige houvast of ‘familie’ in hun leven. De kinderen wandelen gemiddeld 4u/dag om naar school te kunnen. Bij de voorbereidingen kunnen we eerst wat spullen verdelen onder het lerarenkorps. We kregen een heel waardevolle dik gevulde valies mee met meer dan 30 mooie herenhemden. Als de leraars mogen langskomen en hun favoriete exemplaar uitkiezen, zien we enkel stralende gezichten en uitdrukking van zoveel dankbaarheid! Hier krijgen wij het ook warm van…

Als de ganse groep klaar is, vertrekken we op ‘wandeling’. We verlaten onmiddellijk de begane paden en trekken de bush in. Onze groep bestaat uit een 16-tal enthousiastelingen, jong en oud, een 5-tal nationaliteiten, interessante mensen met allen eenzelfde missie… De impressies bij de huisbezoeken laten telkens weer een heel diepe indruk op ons na. Hierbij treedt nooit gewenning op, alleen maar diep vanbinnen een gevoel van zoveel onmacht en zoveel onrechtvaardigheid… Het meest beklijvende verhaal van deze tocht is misschien wel het volgende: als er veel regen valt zoals we nu meemaken, kunnen de kinderen de school moeilijk bereiken en moeten ze door het water (beken) waar er gevaar dreigt van krokodillen, laatst werd hier een kind doodgebeten… Tijdens onze uitgebreide wandeling werden we verrast door een giga onweersbui met felle donder en bliksem. Gelukkig konden we schuilen in een ‘huisje’ van een 15-jarige jongen die op school aanwezig was. Hij leeft hier helemaal alleen na het overlijden van zijn ouders. We konden bij elke halte mooie pakketjes donaties bezorgen aan de minstbedeelden, de kwetsbaren waar wij in onze ‘normale’ wereld geen idee van hebben dat dit echt bestaat…

Anoek kon haar grote voorraad kinderkleertjes met veel liefde uitdelen aan de mama’s en kleine rakkers die we bezochten. Er werden ook voedselpakketjes uitgedeeld aan kroostrijke gezinnen. Vele verhalen kunnen we hier blijven neerpennen maar onze ervaringen zijn met geen 1000 woorden uit te leggen. Het zijn avonturen die ons hier dag na dag vervullen met een gevoel van dankbaarheid én trots. Dankbaarheid en trots dat we hier mogen zijn en dat we het beste van onszelf kunnen geven. De intense warmte die we hier mogen ontvangen en de ‘good vibes’ tillen ons hier (samen) naar ‘higher level’ xxxx

Warme groeten aan de thuisblijvers, slaapwel en tot morgen 🙂

We zijn al vroeg uit de veren, meestal zijn we heel vroeg wakker en ‘excited’ voor alweer een spannende dag.

Reeds vroeg aangekomen op school en er komt een levering nieuwe schoolbanken aan. De 12 klassen worden beetje per beetje helemaal afgewerkt met meubilair. Straks komen de dames van het naai-atelier langs met de afgewerkte gordijnen voor Nekacheya. We hebben 84 meter stoffen gekocht op de lokale markt en in 3 dagen tijd werden de gordijnen klaargestikt. Heel benieuwd naar het resultaat.

Vandaag staat een uniek evenement gepland! Voor onze afreis werd een inzameling van bh’s georganiseerd. Tijdens onze vorige Zambia-trips merkten we dat heel veel jonge meisjes en vrouwen van alle leeftijden geen middelen hebben om een bh te kopen. In een klein klasje kunnen we onze oogst uitstallen, per maat, per kleur… Het is een kleurrijk palet van meer dan 100 stuks.  Telkens komen een 5-tal lln bij ons in het klasje langs. De gordijntjes en de deur gaan dicht en ze kunnen een mooi exemplaar kiezen, passen, veel giechelen! Het zijn grappige momenten en ze zijn megafier en blij. Intussen heeft zich voor de klas een grote groep verzameld met geïnteresseerden want dit nieuws gaat als een lopend vuur rond op school…

We houden hier leuke herinneringen aan over en onze dank gaat vooral uit naar de sponsors op het thuisfront die ons overlaadden met de spullen in alle maten en gewichten 😊

Nu we op school aanwezig zijn, checken we de vooruitgang van de aanplanting met Charles onze tuinman. De werken gaan goed vooruit: de oude verwilderde hagen worden strak gesnoeid en er worden nieuwe haagjes aangeplant om de inrit wat op te frissen. We zijn heel tevreden en hopen aan het eind van de week het resultaat te zien.

Het is vandaag bloedheet en we proberen tussendoor tijd te maken om een hapje te eten. Er staat nog zoveel werk op de planning maar we zijn ervan overtuigd dat we dag na dag hierin zullen slagen.

Op dinsdagnamiddag blijven we op school voor de ‘Homework Club’. Dit is een initiatief waar vrijwilligers van 16 tot 18u langskomen en kinderen één op één helpen met rekenoefeningen en/of Engels. De kinderen zijn blij en fier om naar de Homework Club te komen. Deze namiddag zijn er een 70-tal (!) aanwezig. Ze hebben niet veel plaats nodig en zitten soms met 4 of 5 op één bankje. Allemaal blije gezichtjes…

Vandaag worden we verwacht bij Linda Community School waar nog een nieuw klaslokaal geopend wordt. De bouw van het lokaal werd volledig gesponsord door een jonge vrijwilliger uit Utah (VS), die hier aangekomen is. We zijn heel fier dat we voor dit lokaal ook de nieuwe schoolbanken hebben aangekocht.

Dankzij jullie bijdragen hebben we momenteel 100 schoolbanken kunnen aankopen aan 50 euro/stuk. We mogen terecht spreken van een succesvolle bijdrage!

De ceremonie neemt alweer een paar uur in beslag en onder een loden zon wordt er gedanst, gespeecht en gezongen.

Na de middag lopen we nog langs de fruitgaard en krijgen we een rondleiding van Charles. Hij vertelt ons dat er een 20-tal fruitbomen aangeplant zijn met een grote variatie die voor lekkere vruchten zal zorgen voor de kinderen.

Er zijn momenteel: bananen, sinaasappels, guava, mango, mexican apple, brazilian nuts, popo, pomegranate, custard apple.

Vanaf morgen kunnen de werken starten voor de aanplanting van mooie schaduwbomen, een grote haag en diverse andere bomen om het terrein aangenaam groen te maken. Als de werken goed vooruitgaan, plannen we een ‘opening’ van de fruitgaard. Hiervoor zullen we een mooi bord laten maken. We gaan op zoek in een houtzagerij om een mooi stuk hout uit te kiezen dat kan beschilderd worden…

Na onze werkdag lopen we eens langs de Munali craft market en kunnen we als echte toeristen de kleine kraampjes eens bekijken!

Na aankomst in de guesthouse maken we onze planning voor de komende dagen en die ziet er behoorlijk gevuld uit.

Deze avond vroeg in bed en morgen vroeg uit de veren! Let’s do it xxx

Een drukke week achter de rug, veel indrukken, veel emoties, uitdagingen, grenzen verlegd, steentjes verlegd.

Vandaag nemen we even de tijd om onze plannen voor de komende dagen vast te leggen. We kunnen de lokale markt bezoeken, dat is een bezienswaardigheid die je niet kan beschrijven. Anoek kan het live meemaken! 

De must-do lijst ziet er toch indrukwekkend uit.

Zaterdagnamiddag kunnen we wat uitrusten en terugblikken op de afgelopen dagen. Het zonnetje komt eens piepen, na de vele zware regenval is dit voor ons een aangename afwisseling.

Zondagochtend, stralende zon en klaar om de misviering bij te wonen. We worden uitgenodigd door de directrice en ze vindt het een hele eer om ‘bezoekers’ mee te nemen. De dienst duurt een dikke 2 uur. We zijn getuige van veel zang en dans. Altijd mooie momenten om mee te maken.

We kijken uit naar maandagmorgen en kunnen er dan stevig tegenaan!

Slaapwel xx

Vrijdag 27 januari

Een goede morgen, deze vrijdagmorgen. Een verslagje van de dag:

Onze taxi wordt volgeladen met sportoutfits, een grote koffer vol mooie truitjes, voetbalbroekjes, voetballen, keeperuitrusting, …

Een enthousiaste supporter heeft een mooie inzameling georganiseerd en onze valiezen gevuld richting Zambia. Een grote, warme dankjewel aan Pieter (en aan alle ouders die de mooie spullen hebben meegestuurd naar Zambia).

Toen we aankwamen op school werden we onmiddellijk gevolgd door een massa enthousiaste kinderen. Er is een nieuwe voetbalploeg geboren! Meteen hebben we een ‘officiële’ groepsfoto gemaakt en zien we alleen maar blije gezichten. We kunnen niet beschrijven hoe belangrijk dit voor de leerlingen is. We hebben een ‘fun’-gedeelte toegevoegd aan ons evenement: de beste sporters uit de klassen mochten een extra outfit ontvangen…

Er worden nog allerhande uniformpjes verdeeld die scholen uit de UK gedoneerd hebben. De meeste van deze kinderen hebben (bijna) geen kleren noch schoenen.

Na de middag volgt nog een snelle update bij de ‘tuinman’. Het perceel voor de fruitbomen is volledig opgeruimd en gemaaid (met de machete en op blote voeten) en de fruitbomen worden reeds geplant. Het gaat hier bijzonder goed vooruit!

We maken ons nu klaar voor de volgende missie. Anoek heeft een bijzonder grote voorraad medisch materiaal meegebracht en we kunnen het vandaag een goede bestemming geven. De directrice rijdt met ons mee naar Livingstone Hospital, waar haar zoon opgenomen is na een hersentrauma.

Het blijkt een trauma te zijn voor iedereen hier: de resultaten van zijn bloedanalyse zijn zoek, de resultaten van de 2^e analyse zijn na 4 dagen nog steeds ‘onderweg’… de omstandigheden, de zorg zijn hier schrijnend! We vragen een onderhoud met de grote baas van het ziekenhuis en krijgen ons moment in zijn aangenaam gekoelde kantoor…

Vervolgens kan Anoek haar materiaal verdelen naar verschillende afdelingen en eindigen we met een bezoek aan de materniteit.

De pasgeborenen én de mama’s liggen met zijn zessen samen op een kamer, in 1 bed met de baby. De meeste baby’s hebben geen kleertjes en worden in een dikke deken gewikkeld. Anoek gaat langs bij de kersverse mama’s en kan hen allen mooie babypakjes schenken. De papa’s krijgen nooit toegang tot de materniteit, dat is verboden terrein.

Na ons bezoek is het heel stil in de auto en voor de rest van de avond is het terugblikken op een bewogen dag.

Aan al onze volgertjes, we proberen zo goed mogelijk ons blog aan te vullen en dankzij de IT-ondersteuning thuis wordt alles gepost.

Het mooie beeldmateriaal wordt nog toegevoegd als we op Belgische bodem zijn, om ons verslagje compleet te maken. Fijn weekend iedereen, dikke kus xxx